Alina Baidikova

Paradontozy nie da się cofnąć w tym sensie, że utracona kość sama nie odrośnie — ale chorobę można zatrzymać i utrzymać w remisji na lata. Kluczowe jest wczesne rozpoczęcie leczenia i regularne wizyty podtrzymujące. Część ubytków kostnych da się odbudować zabiegami regeneracyjnymi. Bez leczenia choroba postępuje i kończy się utratą zębów, dlatego nie warto zwlekać.

Najwcześniejszy sygnał to krwawienie dziąseł przy szczotkowaniu — wiele osób uznaje je za normę, a to już stan zapalny. Kolejne objawy to obrzęk i zaczerwienienie dziąseł, nieprzyjemny zapach z ust, odsłanianie się szyjek zębowych i nadwrażliwość. Ból pojawia się późno, a rozchwianie zęba oznacza już zaawansowane stadium. Sam przebieg jest podstępny, bo przez lata praktycznie bezobjawowy.

Kiretaż to oczyszczenie kieszonek dziąsłowych z płytki i kamienia poddziąsłowego oraz wygładzenie powierzchni korzeni — bez tego bakterie wracają. Zabieg wykonuję w znieczuleniu miejscowym, więc pacjent nie odczuwa bólu. Kiretaż zamknięty przeprowadzam bez nacinania dziąsła, otwarty — przy głębszych kieszonkach, z dostępem chirurgicznym. Przez kilka dni po zabiegu dziąsła mogą być wrażliwe, to normalna reakcja.

Zdrowe dziąsło nie krwawi. Krwawienie prawie zawsze oznacza stan zapalny wywołany płytką bakteryjną i kamieniem nazębnym, rzadziej wiąże się z ciążą, cukrzycą, przyjmowanymi lekami lub niedoborami. Częstym błędem jest szczotkowanie tego miejsca delikatniej — to pogłębia problem. Jeśli krwawienie utrzymuje się dłużej niż tydzień, warto przyjść na konsultację.

Tak — recesje dziąseł zamyka się zabiegami chirurgii śluzówkowo-dziąsłowej, najczęściej przy użyciu przeszczepu tkanki własnej pacjenta. Efektem jest zarówno estetyka, jak i ustąpienie nadwrażliwości oraz ochrona korzenia przed próchnicą. Skuteczność zależy od typu recesji i stanu tkanek między zębami — ocenę i realne rokowanie podaję po badaniu.

W większości przypadków przyczyna jest w jamie ustnej: płytka bakteryjna, kamień nazębny, stan zapalny dziąseł albo nalot na języku. Rzadziej źródłem są zatoki, migdałki lub schorzenia ogólnoustrojowe. Płukanki maskują objaw, ale nie usuwają przyczyny — dlatego zaczynam od ustalenia, skąd problem pochodzi, i dopiero potem dobieram leczenie.